Αρωματική πράσινη σκορδαλιά

Πόσο καιρό έχω να σας δω!! Όμως, μια διακοπή ήταν απαραίτητη σ' αυτή τη φάση της ζωής μου. Φυσικά και μου λείψατε! Όπως μου έλειψε και η αναζήτηση νέων γεύσεων, ιδεών αλλά η φωτογράφηση και, φυσικά, τα σχόλιά σας... η παρέα σας. Βέβαια, για να είμαι ειλικρινής η δύσκολη περίοδος ακόμα δεν έχει τελειώσει κι έτσι δεν μπορώ ακόμα να μιλήσω για σταθερές αναρτήσεις με νέες συνταγές. Για τώρα, λοιπόν, μια συνταγή που είναι 4 εποχών και ιδιαίτερα νόστιμη!
'Ενα ντιπ με σκόρδο ή αλλιώς μια αρωματική και ταυτόχρονα ελαφριά σκορδαλιά έχει πάντα θέση σε ένα τραπέζι είτε αυτό φιλοξενεί έναν καλοτηγανισμένο μπακαλιάρο είτε μια καλοψημένη μπριζόλα ή ακόμα περισσότερο ένα ροδοψημένο φιλέτο κοτόπουλου. Πόσες χρήσεις μπορεί να έχει αυτό το καταπράσινο σκορδάτο ντιπ, ειδικά όταν έχεις την δυνατότητα να αυξάνεις και να μειώνεις το σκόρδο που θα του προσθέσεις, δεν μπορείς να φανταστείς! Εκείνο που είναι σίγουρο είναι ότι δεν θα το βαρεθείς ποτέ και πάντα θα ανακαλύπτεις νεόυς τρόπους για να το φιλοξενήσεις στο τραπέζι σου!
ΥΛΙΚΑ
  • 20 γρ. καρύδια
  • 3-4 σκελίδες σκόρδο χωρίς τη φύτρα και ζεματισμένες για 1 λεπτό
  • μισό ματσάκι μαϊντανό
  • 2 κ.σ. φύλλα δυόσμου 
  • 1 κ.σ. άνιθο
  • 2 μεγάλες πατάτες βρασμένες 
  • 1/2 φλ.τσ. ελαιόλαδο
  • 4 κ.σ. μηλόξιδο
  • Χυμό από 1/2 λεμόνι
  • Αλάτι και λευκό πιπέρι
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
  • Ξεφλουδίζουμε και κόβουμε τις πατάτες σε κομμάτια.
  • Τις βράζουμε μέχρι να μαλακώσουν και τις αφήνουμε λίγο να κρυώσουν.
  • Αφαιρούμε τη φύτρα από το σκόρδο κόβοντας την κάθε σκελίδα στη μέση.
  • Ζεματάμε τις σκελίδες για 1 λεπτό... για να είναι η σκορδαλιά δεν έχει έντομη μυρωδιά και είναι πολύ πιο εύπεπτη.
  • Βάζουμε στο multi τις πατάτες, το σκόρδο, τον δυόσμο, τον μαϊντανό, το μηλόξιδο και το μισό ελαιόλαδο και τα πολτοποιούμε.
  • Ανοίγουμε το multi και προσθέτουμε το υπόλοιπο ελαιόλαδο, τον χυμό λεμονιού, αλάτι και πιπέρι και ξαναχτυπάμε μέχρι να έχουμε ένα ομογενοποιημένο  μείγμα.

Διαβάστε Περισσότερα ...

Βελβεντός & Σέρβια... μίνι απόδραση στην περιοχή της Κοζάνης

Μίνι απόδραση, αυτό το ταξιδάκι αναψυχής αλλά και γευσιγνωσίας ταυτόχρονα! Μ' έναν σμπάρο δυό τρυγόνια έλεγε η γιαγιά μου και τί τρυγόνια θα έλεγα εγώ.
Ξεκινήσαμε κατά τις 10 από την Θεσσαλονίκη για μια μικρή περιήγηση τόσο χαλαρή όσο και χαλαρωτική σε δυο κωμοπόλεις που δεν είχαμε επισκεφθεί. Ο δρόμος υπέροχος (Εγνατία φυσικά), άνετος και καλοτάξιδος. Με το ραδιόφωνο και την κουβεντούλα να ομορφαίνει τα χιλιόμετρα που έμεναν πίσω με γοργό ρυθμό, την ομορφιά της ανοιξιάτικης φύσης να γεμίζει μάτια και νου φτάσαμε απίστευτα γρήγορα στον πρώτο προορισμό... τον Βελβεντό Κοζάνης. 
Μια πανέμορφη και ιδιαίτερα γραφική κωμόπολη 3.400 κατοίκων, μόλις 153 χιλιόμετρα από την Θεσσαλονίκη και 33 χιλιόμετρα από την Κοζάνη. 
Στα δυτικά της ο Αλιάκμονας που σχηματίζει την τεχνητή λίμνη Πολυφύτου, με την πανέμορφη γέφυρα. Η λίμνη αυτή, με έκταση 74 τετραγωνικών χιλιομέτρων, σχηματίστηκε το 1973, όταν κατασκευάσθηκε το ομώνυμο φράγμα του ποταμού που προμηθεύει με νερό την Θεσσαλονίκη. Στην λίμνη έχουν καταγραφεί πολλά είδη ψαριών ενώ στην περιοχή υπάρχει και η δραστηριότητα του bird watching μια και είναι βιότοπος πουλιών.
Στα ανατολικά της τα Πιέρια Όρη, χαμένη μέσα στην καταπράσινη φύση και γεμάτη από ανθισμένες ροδακινιές (τα υπέροχα και διάσημα ροδάκινα Βελβεντού) μας υποδέχθηκε γύρω στις 12 το μεσημέρι. 
Εντυπωσιαστήκαμε από την παραδοσιακή μακεδονική αρχιτεκτονική, τα στενά πλακόστρωτα δρομάκια, τις μικρές πλατείες αλλά και τα καφέ και ψητοπωλεία-ταβέρνες που ήταν κατάμεστα. Στην περιοχή, για όσους θέλουν διανυκτέρευση υπάρχουν ξενώνες και μικρά ξενοδοχεία για κάθε περίπτωση.
Χαρακτηριστικό της περιοχής οι εκκλησίες-μνημεία
Σ' ένα απ' αυτά τα καφέ, το καφέ Picadilly, στον Πλάτανο καθήσαμε να πιούμε ένα καφεδάκι και να η πρώτη γευστική αποκάλυψη. Καθισμένοι σε αναπαυτικούς καναπέδες με πολλά μαξιλάρια δίπλα και κάτω από τον γέρικο πλάτανο ανακαλύψαμε μοναδικά νόστιμα ελληνικά καφεδάκια που συνοδεύονταν από μερικά υπέροχα μακρόστενα μπισκοτάκια που σε ξετρέλλαναν μόλις τα έβαζες στο στόμα σου. Η πρώτη μπουκιά ήταν τραγανή και ταυτόχρονα έλιωνε στο στόμα και σου άφηνε μια μοναδική επίγευση ζαχαροκανέλας. Εεεε, τότε μπορείς να ξεχάσεις ότι είσαι food blogger; Όχι φυσικά! Κι έτσι ρώτησα κι έμαθα... τα μακρόστενα, σαν δάχτυλα πεντανόστιμα μπισκοτάκια τα έφτιαχναν τα κόριτσια που είχαν το μικρό, πανέμορφο καφέ Picadilly. Οι μικρές μας ξετρελλάθηκαν τόσο που τα κορίτσια τους έδωσαν κι άλλα!!! Πού να τις προλάβεις όμως!!! Στο πεντάλεπτο τα μπισκοτάκια είχαν κάνει φτερά!!
Λίγο μετά, στην βόλτα μας στο χωριό ανακαλύψαμε μια πινακίδα που έγραφε: "σιροπιαστοί κουραμπιέδες". Φυσικά, το ζαχαροπλαστείο μας καλούσε κι εμείς ήταν αδύνατον να του αντισταθούμε και μπήκαμε για να αγοράσουμε τους λεγόμενους "σιροπιαστούς κουραμπιέδες" που φέρνουν προς το ανατολίτικο σεκέρ παρέ. Επίσης, νοστιμότατοι!!
'Ενα μέρος που σίγουρα αξίζει να επισκεφθείτε είναι ο πανέμορφος καταρράκτης  "Σκεπασμένο" που υπάρχει στην περιοχή και, σίγουρα αξίζει να δείτε και να περιηγηθείτε γεμίζοντας τις αισθήσεις και το νου σας με "καταπράσινη φύση".

Η μικρή απόδραση στον Βελβεντό μόλις τελείωσε κι εμείς πήραμε τον δρόμο για τα Σέρβια, μια από τις σημαντικότερες πόλεις του νομού Κοζάνης, με  όπου ο στόχος και ο σκοπός μας ήταν να απολαύσουμε τις γεύσεις της Executive Chef Νανάς Γκαμπούρα, στο γνωστό εστιατόριο "Η κουζίνα της μαμάς Άννας". 
Κι αυτό ακριβώς έγινε... έχοντας κάνει κράτηση από νωρίς φτάσαμε στον τελικό προορισμό μας μερικά λεπτά από την ώρα που είχαμε πει. 
To εστιατόριο απλό στη διακόσμηση, να μοιάζει λίγο βγαλμένο από κάποια περιοχή στην Αγγλία με τις φλόραλ ταπετσαρίες, τα γκριζόλευκα τραπέζια και καρέκλες, τις μικρές γλαστρούλες στα περβάζια των παραθύρων, ένα τραπέζι ροτόντα στρωμένο με ένα ανθοδοχείο γεμάτο τουλίπες και τον εξωτερικό του χώρο να είναι απόλυτα ταιριαστός με το περιβάλλον στην πλατεία Δημαρχείου των Σερβίων. Με το που μπαίνεις μια αίσθηση χαλάρωσης και ηρεμίας σε καταλαμβάνει.
Άψογο περιβάλλον, η πρώτη αίσθηση και πολύ καλό σέρβις η δεύτερη. Λίγο αγχωτικός ο κατάλογος με τις απίστευτα πολλές λιχουδιές μια που χρειάζεσαι χρόνο για να διαλέξεις (ωστόσο τον έχεις τον χρόνο) και δεν ξέρεις τί να πρωτοπάρεις για να δοκιμάσεις τόσα καλούδια. Βέβαια, αφού διαλέξεις και μετά ξέρεις ότι έχεις την γαστριμαργική απόλαυση ..."στο πιάτο" σου! 
Κι έτσι ακριβώς είναι! Τα πιάτα που διαλέξαμε είτε επρόκειτο για σαλάτες είτε για ψαρονέφρι είτε για burger μανιταριών ήταν απλά κα-τα-πλη-κτι-κά και άκρως χορταστικά μια και οι μερίδες είναι, ελαφρώς, αμερικανικού τύπου! 
Η executive chef Νανά Γκαμπούρα, η οποία έτυχε να είναι δασκάλα μου σε σεμινάρια μαγειρικής που είχα κάνει, είναι μο-να-δι-κή!! Ενδιαφέρεται για τον κάθε πελάτη χωριστά και είναι εκεί για να σε βοηθήσει να διαλέξεις τα πιάτα που θα απογειώσουν τον ουρανίσκο σου. Με άλλα λόγια, μια τέλεια γαστρονομική εμπειρία!
Κάνοντας τον απολογισμό της μικρής αυτής εκδρομής θα πρότεινα σε όλους να κάνουν το ταξιδάκι στα Σέρβια και στον Βελβεντό για ένα σωρό λόγους από την άνετη διαδρομή, μέχρι την απόλαυση μιας υπέροχης φύσης, την χαλάρωση και την ηρεμία αλλά και την γαστρονομία!
Καλή σας μέρα! 
Διαβάστε Περισσότερα ...

25η Μαρτίου 2018 - Τα πιο νόστιμα πιάτα

Μια ακόμα φορά ο Μάρτης τρέχει προς το τέλος του κάνοντάς μας διάφορα τερτίπια. Μια ήλιος, μια βροχή, μια κρύο, μια ζέστη. Μου φαίνεται ότι και ο καιρός ακολουθεί το πνεύμα της εποχής που είναι σε ...αναβρασμό κι εμείς το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να παρακολουθούμε όλο αυτό και να ...αλλάζουμε ρούχα. Ντύνεσαι ελαφρά... κρυώνεις! Ντύνεσαι βαριά ...ζεσταίνεσαι! Δεν παίρνεις ομπρέλα... βρέχει! Παίρνεις ομπρέλα ...βγαίνει ένας ολόλαμπρος ήλιος κι εσύ την κουβαλάς τσάμπα! Μήπως όμως αυτό θα πει άνοιξη; Κοιμήθηκα εχθές βράδυ με την απίστευτη μουσική μιας δυνατής βροχής και ξύπνησα με την φωτεινή σιγαλιά ενός, σχεδόν, λαμπρού ήλιου παρά το, ελαφρώς, ψυχρό αεράκι που λικνίζει δέντρα και λουλούδια κατά πως θέλει.
Ωστόσο, η εθνική γιορτή ήρθε και μαζί της έρχεται και το Πάσχα... μιαν ανάσα έμεινε. 
Αυτή η εθνική επέτειος με βρίσκει σε μια διαφορετική φάση ζωής. Μια φάση όπου κυριαρχεί η δουλειά και το τρέξιμο, το λίγο μαγείρεμα (γι αυτό και οι ελάχιστες έως μηδαμινές αναρτήσεις) και ένα σωρό νέες επιμορφώσεις και νέα ξεκινήματα. Αυτός είναι και ο λόγος που έχω χαθεί. Υπήρξαν φορές που σκέφτηκα να κλείσω το αγαπημένο μου μπλογκοσπιτάκι αλλά πάλι... δεν το άντεξα κι έτσι σκέφτηκα να κάνω λίγο υπομονή ώστε να τελειώσει αυτή η μεταβατική φάση και μετά να πάρω απόφαση. Εξάλλου, τις αποφάσεις πρέπει πάντα να τις παίρνουμε ψύχραιμα και με καθαρό νου για να ανταποκρίνονται στην πραγματική μας επιθυμία.
Και τώρα ας δούμε γευστικές προτάσεις για την 25η Μαρτίου, που θα σας κάνουν να λατρέψετε τα πιάτα τούτης της μέρας!
Ξεκινάμε διαβάζοντας ΕΔΩ την τεχνική για να ξαλμυρίσουμε τον υγράλατο/παστό μπακαλιάρο που είναι το παραδοσιακό ψάρι της ημέρας, μια τεχνική απαραίτητη για να έχουμε ένα τέλειο γευστικό αποτέλεσμα.
Συνεχίζουμε με διάφορα πιάτα με μπακαλιάρο που θα σας ξετρελλάνουν με τη νοστιμιά τους.
Κι αν θέλετε κάτι διαφορετικό από τις κλασσικές σκορδαλιές δοκιμάστε αυτή την Πράσινη Σκορδαλιά που είναι απίστευτα νόστιμη και αρωματική... έστω και χωρίς φωτογραφίες για σήμερα (εννοείται ότι θα ακολουθήσουν τις επόμενες μέρες μέχρι την Κυριακή).
ΥΛΙΚΑ
  • 20 γρ. καρύδια
  • 3-4 σκελίδες σκόρδο χωρίς τη φύτρα και ζεματισμένες για 1 λεπτό
  • μισό ματσάκι μαϊντανό
  • 2 κ.σ. φύλλα δυόσμου 
  • 1 κ.σ. άνιθο
  • 2 μεγάλες πατάτες βρασμένες 
  • 1/2 φλ.τσ. ελαιόλαδο
  • 4 κ.σ. μηλόξιδο
  • Χυμό από 1/2 λεμόνι
  • Αλάτι και λευκό πιπέρι
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
  • Ξεφλουδίζουμε και κόβουμε τις πατάτες σε κομμάτια.
  • Τις βράζουμε μέχρι να μαλακώσουν και τις αφήνουμε λίγο να κρυώσουν.
  • Αφαιρούμε τη φύτρα από το σκόρδο κόβοντας την κάθε σκελίδα στη μέση.
  • Ζεματάμε τις σκελίδες για 1 λεπτό... για να είναι η σκορδαλιά δεν έχει έντομη μυρωδιά και είναι πολύ πιο εύπεπτη.
  • Βάζουμε στο multi τις πατάτες, το σκόρδο, τον δυόσμο, τον μαϊντανό, το μηλόξιδο και το μισό ελαιόλαδο και τα πολτοποιούμε.
  • Ανοίγουμε το multi και προσθέτουμε το υπόλοιπο ελαιόλαδο, τον χυμό λεμονιού, αλάτι και πιπέρι και ξαναχτυπάμε μέχρι να έχουμε ένα ομογενοποιημένο  μείγμα.
Καλά να περάσετε!! 
Διαβάστε Περισσότερα ...

Τούρτα βανίλιας με φράουλες

Η τούρτα του... Βαλεντίνου
Καλημέρα και καλή εβδομάδα!
Για μια ακόμα χρονιά, ο Ιταλός άγιος που κατέκτησε την Δύση, συνδυάζοντας τον Χριστιανισμό με τις παραδόσεις της αρχαίας Ρώμης έφτασε! Λέγεται ότι όταν αυτοκράτορας ήταν ο Κλαύδιος ΙΙ αποφασίστηκε, κατόπιν εντολής του, να απαγορευθεί ο γάμος για τους νέους άντρες επειδή οι ανύπαντροι ήταν καλύτεροι στρατιώτες από τους παντρεμένους. Ο Βαλεντίνος που, ήταν ιερέας, συνειδητοποιώντας την αδικία και τον παραλογισμό συνέχισε να παντρεύει τους νέους που ήθελαν κι έτσι τιμωρήθηκε με θάνατο. Κάποια άλλη ιστορία λέει ότι ο ιερέας Βαλεντίνος πάντρευε Ρωμαίους με Χριστιανές που ήταν υπό διωγμό κι αυτό ήταν η αιτία της τιμωρίας του ενώ σε κάποια άλλη εκδοχή αναφέρεται ότι ο συγκεκριμένος ιερέας θανατώθηκε γιατί βοηθούσε Χριστιανούς να δραπετεύσουν από τις φυλακές κατά την περίοδο των διωγμών. Ωστόσο υπάρχει κι ένας θρύλος που είναι λίγο πιο ρομαντικός μια και λέγεται ότι ενώ ο ιερέας ήταν φυλακισμένος ερωτεύθηκε την νεαρή κόρη του φύλακά του και πριν πεθάνει της έστειλε ένα γράμμα με την υπογραφή "ο Βαλεντίνος σου". 
Αλήθεια ή όχι, μικρή σημασία έχει. Ωστόσο η μέρα αυτή ταυτιζόταν με ένα παγανιστικό φεστιβάλ γονιμότητας με το όνομα "Lupercalia" που υπήρχε στην Αρχαία Ρώμη. Η γιορτή συνδέθηκε με τον έρωτα κάπου στο 1300 και γύρω στο 1600 η γιορτή "κατέφθασε" στην Ευρώπη με την γνωστή πια μορφή της όπου... επικρατεί ένα καταναλωτικό πανδαιμόνιο για δώρα κάθε είδους.
Όμως, πέρα απ' όλες τις παραδόσεις και τους θρύλους, ποιός θα έλεγε όχι σε μια γλυκιά, κοκκινόλευκη, βανιλένια τούρτα και μάλιστα όταν αυτή απαιτεί όχι ιδιαίτερο κόπο και χρόνο για να γίνει είτε είναι η μέρα της αγάπης είτε όχι; Μμμμ, για να σκεφτώ!!😏 
Μάλλον μόνοι ένας chocoholic κι αυτό... ίσως... κανείς άλλος! 😉 
Πώς να περιγράψεις τούτη τη γλυκολιχουδιά που εκτός από τούρτα μπορεί να γίνει σε ποτηράκια ατομικά για μια απολύτως προσωπική απόλαυση, που δεν αποζητά πολύ από τον πολύτιμο χρόνο μας, που φέρνει την άνοιξη μέσα στον μουντό και βροχερό Φλεβάρη; Γλυκιά, αρωματική βανίλια με μια δόση φρουτένιας ξινούτσικης νοστιμιάς. Ένας απίστευτος συνδυασμός που μετά την πρώτη κουταλιά δεν θέλεις να σταματήσεις να τον γεύεσαι!
Παρά, λοιπόν, τις όποιες μικρές ενστάσεις μου σχετικά με τον Άγιο της Αγάπης και τον εορτασμό αυτής της μέρας δεν θα μπορούσα παρά να υποκύψω στην ανώτερη δύναμη και να σας προτείνω να την φτιάξετε αυτό το θεϊκό γλυκό που είναι η αποθέωση της απλότητας και της ευκολίας. Προσοχή όμως! Αυτή η τούρτα έχει δύο μυστικά! Το πρώτο είναι ότι είναι πανεύκολη και δεν κρύβει κανένα μυστικό επιτυχίας και το δεύτερο ότι θα την ...ερωτευθείτε στα σίγουρα! 
ΥΛΙΚΑ (για 8 κομμάτια - 20-22 εκ. διάμετρο)
  • 1 πακέτο μπισκότα σαβουαγιάρ
  • 200 ml γάλα χλιαρό
Για την κρέμα
  • 1000 ml κρέμα γάλακτος φυτική  (2x500ml)
  • 100 γρ. άχνη
  • 2 κ.γλ. βανίλια (ή 2-3 κάψουλες βανιλίνης)
  • 2 φακελάκια ζελατίνη σε σκόνη (granulé)
Για τη σάλτσα φράουλας
  • 300 γρ. φράουλες φρέσκες ή κατεψυγμένες
  • 1 κ.σ. κόρν φλάουρ
  • 3 κ.σ. ζάχαρη άχνη
  • 100 ml κονιάκ ή λευκό κρασί
Σκεύη
  • Φόρμα με σούστα με 20-22 εκ. διάμετρο ή τσέρκι και πιατέλα
  • Μπολ ανοξείδωτο
  • Μίξερ χειρός
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Ετοιμάζουμε την σάλτσα φράουλας
  • Αφαιρούμε 3-4 από τις φράουλες και τις κρατούμε στην άκρη για το γαρνίρισμα.
  • Κόβουμε σε κομμάτια τις υπόλοιπες και τις βάζουμε με την άχνη σε μια μικρή κατσαρόλα.
  • Εάν οι φράουλες δεν είναι φρέσκες αλλά κατεψυγμένες, πρώτα τις αφήνουμε εκτός κατάψυξης να ξεπαγώσουν.
  • Αφήνουμε τις φράουλες να βράσουν με την άχνη σε σιγανή φωτιά για 3 λεπτά.
  • Προσθέτουμε το κορν φλάουρ διαλυμένο σε 2 κ.σ. νερό και ανακατεύουμε.
  • Αφήνουμε να πάρει 1-2 βράσεις μέχρι να δούμε ότι έχει πήξει ελαφρώς η σάλτσα φράουλας.
Ετοιμάζουμε την κρέμα
  • Βάζουμε τη ζελατίνη από τα φακελάκια σε ένα μπολ με λίγο κρύο νερό και τα αφήνουμε για να φουσκώσει η ζελατίνη.
  • Σε μια κατσαρόλα  τα 500ml κρέμα γάλακτος (το 1 πακέτο), την άχνη και την 1 κ.γλ. βανίλια (ή την 1 κάψουλα βανιλίνης) και τα ζεσταίνουμε μέχρι να αρχίσει να φουσκώνει η κρέμα.
  • Αποσύρουμε από την φωτιά και ρίχνουμε μέσα την ζελατίνη.
  • Ανακατεύουμε καλά μέχρι να διαλυθεί εντελώς.
  • Βάζουμε την κρέμα σε άλλο σκεύος (κατά προτίμηση ανοξείδωτο μπολ που το έχουμε βάλει στο ψυγείο) και την αφήνουμε να κρυώσει, ανακατεύοντάς την ανά τακτά διαστήματα, μέχρι να αρχίσει να πήζει ελαφρώς.
  • Τότε, χτυπάμε την υπόλοιπη κρέμα γάλακτος με την υπόλοιπη βανίλια μέχρι να σφίξει ελαφρά και να γίνει παχύρρευστη.
  • Ανακατεύουμε τις δύο κρέμες, απαλά μέχρι να ομογενοποιηθούν.
Φτιάχνουμε την τούρτα
  • Βάζουμε στο τσέρκι που το τοποθετούμε σε μια πιατέλα ή στην φόρμα με σούστα μια στρώση από μπισκότα σαβουαγιάρ.
  • Τα ραντίζουμε με χλιαρό γάλα.
  • Στρώνουμε από πάνω την μισή κρέμα και την μισή δόση από την σάλτσα φράουλας.
  • Στρώνουμε άλλη μια στρώση από μπισκότα σαβουαγιάρ και τα ραντίζουμε με το υπόλοιπο γάλα.
  • Στρώνουμε την υπόλοιπη σάλτσα φράουλας (εκτός από λίγη που την χρειαζόμαστε για τη διακόσμηση) και τέλος την υπόλοιπη κρέμα που την απλώνουμε και στα πλαϊνά της τούρτας.
  • Διακοσμούμε την τούρτα με την υπόλοιπη σάλτσα και τις φράουλες που κρατήσαμε ή κρατούμε περισσότερες φράουλες και σχηματίζουμε μια καρδιά στην άκρη ή στη μέση της τούρτας.
  • Αφήνουμε την τούρτα στο ψυγείο μέχρι να σφίξει δηλαδή για 5-6 ώρες ή μια νύχτα.
Παραλλαγή συνταγής από το περιοδικό "Γλυκιές Αλχημείες" 

Διαβάστε Περισσότερα ...

Προτάσεις για νόστιμη Τσικνοπέμπτη!

Ακόμα μια χρονιά η Τσικνοπέμπτη είναι εδώ και δεν ξέρω για σένα αλλά εγώ προτιμώ να "τσικνίζω" στο σπίτι έχοντας καλή παρέα και νόστιμα κρεατικά.
Αν κι εσύ ανήκεις σ' αυτή την κατηγορία σήμερα σου έχω προτάσεις άκρως ενδιαφέρουσες και πεντανόστιμες. 
Για ρίξε μια ματιά...













Καλή Τσικνοπέμπτη να περάσετε!!!

Διαβάστε Περισσότερα ...

Αρωματικός αρακάς με σελινόριζα

Χορταστικό, υγιεινό, χειμωνιάτικο και κυρίως νοστιμότατο το πιάτο που αποτελεί την πρώτη (επιτέλους!!) ανάρτηση του 2018. Ξέρω, ξέρω έχω να σας δω αρκετό καιρό αλλά κάποιες υποχρεώσεις (επιμορφώσεις για την δουλειά μου... δηλαδή μαθήματα, διάβασμα, tests) που, ταυτόχρονα με τα μαθήματα γαλλικών με κράτησαν μακριά από κάθε άλλη δραστηριότητα. Τέλος πάντων, σιγά σιγά τα διαβάσματα τελειώνουν...Και κατόπιν της μίνι ..."απολογίας" επιστρέφω στο πιάτο που λάτρεψα όσο κανένα άλλο πιάτο πρόσφατα!
Πάντα αγαπούσα την σελινόριζα! Το απόλυτο λαχανικό, η απόλυτη ρίζα του χειμώνα, που μ' εκείνη την ιδιαίτερη πικάντικη γεύση της και το μοναδικό της άρωμα όπου μπαίνει δίνει ...ταυτότητα! Γλυκιά και τραγανή με μεστή υφή και γεύση που αγγίζει την ψυχή.
Κι ο αρακάς ... αυτά τα μικρά, πράσινα "μπιλάκια" που η γλυκιά, μοναδική τους γεύση είναι επίσης από τις πολύ αγαπημένες μου. Ο αρακάς που είναι το πιο συνηθισμένο φαγητό των φοιτητικών μου χρόνων και το πρώτο πιάτο που έμαθα να μαγειρεύω. Αρακάς και σελινόριζα μαζί με πατάτα, πράσο (άλλη λατρεία αυτή!), καρότο, φρέσκο και ξερό κρεμμύδι κι όλα αυτά αρωματισμένα με άνηθο! Συνδυασμός που ...δεν αφήνει περιθώρια σε κανέναν (σχεδόν) να αρνηθεί έστω και μια δοκιμή! 'Ενα απλό πιάτο που φέρνει στο τραπέζι μας το μεγαλείο της φύσης!! Δεν συμφωνείτε;;;

ΥΛΙΚΑ για 4-6 άτομα 
  • 450 γρ. αρακά κατεψυγμένο
  • 1 μεγάλο κρεμμύδι ψιλοκομμένο
  • 3 φρέσκα κρεμμυδάκια κομμένα σε ροδέλες
  • 1 πράσο κομμένο σε ροδέλες
  • 1 καρότο κομμένα σε ροδέλες
  • 300 γρ. σελινόριζα σε φέτες
  • 2 μέτριες πατάτες κομμένες σε φέτες
  • 3-4 κ.σ. άνηθο ψιλοκομμένο
  • Χυμό από 1 λεμόνι
  • 5-6 κ.σ. ελαιόλαδο 
  • 1/2 κ.γλ. ζάχαρη
  • Αλάτι και πιπέρι
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
  • Καθαρίζουμε, πλένουμε και κόβουμε τα λαχανικά μας.
  • Βάζουμε στην κατσαρόλα το ελαιόλαδο και μόλις ζεσταθεί, ρίχνουμε το κρεμμύδι και το αφήνουμε για λίγο να σοταριστεί.
  • Προσθέτουμε τα κρεμμυδάκια, τα καρότα, το πράσο, τις πατάτες, τον αρακά, την σελινόριζα και τέλος τον άνηθο.
  • Προσθέτουμε αλάτι, πιπέρι, την ζάχαρη και 350ml ζεστό νερό.
  • Αφήνουμε το φαγητό να σιγοβράσει μισοσκεπασμένο για 35-40 λεπτά.
  • Εάν χρησιμοποιήσουμε χύτρα ταχύτητας το βράζουμε για 15-20 λεπτά.
  • Λίγο πριν αποσύρουμε το φαγητό από την "φωτιά" προσθέτουμε τον χυμό από 1 λεμόνι.
  • Ανακινούμε την κατσαρόλα να πάει παντού ο χυμός και αποσύρουμε από την φωτιά.
  • Το σημαντικό, στο συγκεκριμένο φαγητό (όπως και σε όλα τα φαγητά) είναι να μην μείνει χωρίς καθόλου "ζουμάκι" και "λαδάκι" (όπως έλεγε η γιαγιά μου).
Καλή εβδομάδα σας εύχομαι!!
Διαβάστε Περισσότερα ...